การร้องเพลงด้วยวิธีการที่ผิดๆ คือการบังคับให้กล้ามเนื้อสายเสียงทำงานแบบหลงทิศทาง หลงตำแหน่งที่ตั้งของเสียง เช่น การตะโกน, ตะเบ็ง หรือเค้นเสียงให้ออกมาเพียงเพื่อต้องการร้องให้ถึงตัวโน๊ตตามต้นฉบับ เป็นการทำลายเสียงของตัวเองอย่างน่ากลัวยิ่ง และเป็นความเข้าใจผิดอย่างมาก ที่กล่าวกันว่าการร้องเพลงแบบนี้เป็นการร้องที่มีเพาเวอร์ดี หรือแม้แต่การร้องที่พยายามเลียนแบบต้นฉบับให้เหมือนมากที่สุด ทั้งๆ ที่ธรรมชาติเสียงของตัวเองแตกต่างจากต้นฉบับโดยสิ้นเชิง ผลที่ตามมาคือเสียงแหบ, เสียงแตกพร่า และถ้าหาก ยังร้องด้วยวิธีการดังกล่าวต่อไปอีกนานๆ สายเสียงอาจมีการอักเสบได้ และสุดท้ายก็จะเกิดเม็ดตุ่มบริเวณ สายเสียง (Vocal Nodules) ซึ่งต้องพึ่งการผ่าตัดจากแพทย์เป็นทางแก้ไข

ธรรมชาติเสียงของมนุษย์ เวลาที่เราร้องเพลงด้วยเสียงต่ำๆ ไปจนถึงกลางๆนั้น กล้ามเนื้อสายเสียง จะทำงานสอดคล้องกับลม ในปริมาณที่พอดีพอเหมาะ ถ้าหากร้องสูงขึ้นไปเรื่อยๆ ก็จะต้องร้องไปถึงจุดๆ หนึ่ง ซึ่งเป็นจุดที่นักร้องทั้งหลายรู้กันดีว่า ณ ตรงนี้บางครั้ง เราก็ร้องได้ดี บางครั้งก็เกิดอาการพลิกของเสียง (แฉลบ) ขึ้นมาได้ ทางเทคนิคเราเรียกจุดๆ นี้ว่า Bridge หรือ Passagio หรือ Passage Area หมายถึง จุดเชื่อมต่อของเสียง ที่เป็นเหมือนสพาน เชื่อมโยงตำแหน่งของเสียง จากตำแหน่งหนึ่งไปยังอีกตำแหน่งหนึ่ง เนื่องด้วยขบวนการเกิดเสียง เป็นขั้นตอนที่เกิดจากการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพของกล้ามเนื้อภายในกล่องเสียง ที่มีสภาพบอบบางให้สมดุลกับปริมาณของลม (การหายใจออก) โดยปราศจากการรบกวนของกล้ามเนื้อที่ไม่เกี่ยวข้อง เรียกว่า กล้ามเนื้อนอกกล่องเสียง (Outer Muscles)

และเมื่อใดที่การสั่นของสายเสียง สมดุลกับปริมาณของลม เพื่อหาตำแหน่งของโน้ตโดยปราศจากการรบกวน ของกล้ามเนื้อ-นอกกล่องเสียง ทำให้การเกิดเสียงเป็นอิสระ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเสียงต่ำ เสียงกลาง ถึงเสียงสูง ก็จะมีความชัดเจนของคำร้อง ไม่จำเป็นต้อง เกร็งลิ้น ห่อลิ้น เปิดคอ หรือยกเหงือกอ่อน เพื่อเป็นการสร้างโทนให้กว้าง อันจะเป็นบ่อเกิดของวิธีการร้องที่ผิด และนำมาซึ่งความไม่ชัดเจนของสระ และคำร้องที่ไม่เป็นธรรมชาติ

ลองใช้มือแตะที่ลูกกระเดือกแล้วกลืนน้ำลาย จะรู้สึกได้ว่ามีการขยับตัว ขึ้นสูง — ลงต่ำ การขยับตัวขึ้นสูงของลูกกระเดือก นั้น หมายความว่าเขากำลังทำงานร่วมกับกล้ามเนื้ออีกหลายๆ อย่าง ซึ่งอยู่ภายนอกรอบๆลูกกระเดือก เพื่อทำหน้าที่กลืนน้ำลายลงสู่กระเพาะอาหาร ดังได้กล่าวแล้วในตอนต้น ว่าสายเสียง 2 เส้นของมนุษย์นั้นอยู่ในลูกกระเดือก เพราะฉะนั้นมันจึงถูกลากขึ้นสูงไปด้วย... โชคดีที่ เราไม่สามารถพูดหรือใช้เสียงได้ ในขณะที่กำลังกลืนน้ำลายหรือกลืนอาหาร...

ภายใน "ลูกกระเดือก” ซึ่งต่อไปจะขอเรียกว่า “กล่องเสียง” นอกจากจะมีสายเสียง 2 เส้นนี้แล้ว ยังมีส่วนประกอบอื่นๆอีก มากมาย ซึ่งต้องทำงานร่วมกับสายเสียงแล้วเกิดเป็นเสียงพูด ; หรือเสียงร้องที่เราได้ยินกัน และขั้นตอนการเกิดเสียงนี้ควรจะเกิดขึ้น ในขณะที่กล่องเสียงอยู่ในตำแหน่ง นิ่งๆ กลางๆ เพราะเมื่อไหร่ที่มีการขยับตัวขึ้นสูง เส้นเสียง และกล้ามเนื้อที่อยู่ภายในกล่องเสียงจะถูกรบกวนจากกล้ามเนื้อที่ไม่เกี่ยวข้อง เพราะนั่น หมายถึงกล่องเสียงกำลังอยู่ในตำแหน่งที่พร้อมกลืนอาหารซึ่งลำบากต่อการเปล่งเสียง